dinsizlik

Yaşam dolup taşıyor gövdemden. Zihnim hiç durmadan soluklanmadan çalışıyor. Lakin bedenim ağır, mekanım sessiz. Biraz ağırbaşlı olmayı ben de arzuluyorum şimdilerde, şarap bu mevzuda yardım ediyor bana. Zaman zaman da –müziksiz kaldığım zamanlar çoğu- durduramıyorum kendimi, telaş, acele, kötü alışkanlıklar. Koştur koştur gidiyorum sokağın bir kadının ardından, yorulana ya da kadın ortadan kaybolana kadar. Ya da param bitene, ertesi gün aç kalacak olsam da, param bitene kadar harcıyorum keyf ile. Yaşamın alışılagelmiş diğer gaileleri teğet geçiyor beni. Dert etmiyorum küçük insanların küçük meseleleri ile dünyanın enerjisini soğurmalarını. Biraz da kabadayılığa sardım şu sıralar. Ters çıkıyorum, üslubumu sertleştiriyorum. Deniyorum; insanların, güzel insanların tepkilerini. Deneyimin sonuçları daha da umutsuzluğa götürüyor lakin yine de kendi yaşam alanımı savunduğumdan ötürü mücadele mefhumunu hissediyorum bünyemde. Şarap, ah şarap, her daim yanımda, sessiz ve sağlam dostum. En güzel özelliği de dinsiz oluşu…