Beni özledin mi diye soruyorum kendime. Cevapsız bırakıyorum
kendimi. Bak ben zamanı algılayamıyorum, hangicümleyi kursam geniş zamanda
sonsuz parçaya bölünüp anlamsızlaşıyor. Bak ben şimdi hangi dokunuşun öznesi
olsam, uzaktan seyrediyorum kim yalnız kim değil yorumluyorum. Herkesin
yalnızlığı ve inatçı düzen sürdürücülüğüne yanıyorum. Çok şeye yanıyorum bebeğim. Seni çok seviyorum ve çok
sevmek sana ait bir şey, bana ait bir şey. Yeter ki sen kısıtlu zamanı algıla.
Evet ya, zamanı algılamaya çalışma, kkısıtı, kısıtlanmayı algıla. O vakit
sımsıkı sarılırız birbirimize. Var elbet eksiklerimiz fazlalıklarımız. Toplasan
çıkarsan çarpsan bölsen edeceği belli. Tanım aralığın belli gözüm.
Kahve güzel, yağmur çok güzel, deniz bu kış mevsiminde çok
içli, soğuk bir yandan sıcak biir yandan güzel, o boynuma sardığım buruşuk
atkı, o yanımda gezdirdiğim dostluk duygusu güzel.
Al bütün mütevazılığımı, düşlere eşitle. Kucakla beni azıcık
