türkçesiyle..

hüznümün uyruğunda beliren timsalini, türkçesiyle: özlüyorum. ismini anmak bile sihirli bir çağrışım. ama öylesi kızgınım ki, bi ömür özlemimle kızgınlığım aynı ocakta harlanıp duracak, öyle hissediyorum.

dahil edilmesin..

horoz kaldırdı başını, öttü ötecek, günü hangi saatindeyiz. doğanın seslerine dahil edilebilir mi horozun ötüşü; edilirse eğer insanların kötü şarkıları da dahil edilsin. 'bugün güzel bir gün' varsayımıyla etrafta gezdiriyorum bakışlarımı; kokular da dahil edilsin. kendi kendine mırıldanılan şarkılar, türkü dendiği de oluuyor, hey allahım ne uğultu.

şimdi bir yerden, yolların birinden yürümeye başlamam gerek. varılacak yerlerden birine varmalıyım. adım sayarım, kadın sayarım, kaldırım sayarım. yapılacak işler varsayarım. tekrarların bir önemi yok. bundan sıkıntı yapılmayabilir. uzayıp giden aynılıktan da sıkıntı yapılmayabilir. -üslupsuz cümleler de dahil edilsin-

düşe kalka -düşüp kalkmak- kendir gözlerim umut vanasına. -alıcısı belli dahil edilmesin bir anlam türetemeyiş, zorlanış-.

"şimdi asıl konuya dönelim"li bir köşeden küfür dökerek uzaklaşıyorum, kaçıyorum. bir saldırı halinde kaçıyorum. -çünkü biz dürüst değiliz-

itibar edilmiş koskoca bir düzen. düzen yanlıları kaosa inanmalı, kendileri gerçekliyor bunu. kaosun da bir ayağı zeminde olmalı, onunla idare ediyoruz.

çark bülbülü..

Sen, uysal matematik, 28 yaş adıyla anılan, kıvamlı seda, beklenen. Çok’un adı erken, geç’in tavrı yumuşak. Fotoğraflarla görmeyi alıştırdığım, soluk almayı unutmuş göz canlısı, kımılı. Ben rüya göremiyorum artık sazım, nur tanem, rüyalarım günümü görmeye başladı. Ahu şarap bile benle demlenmeye başladı siğil özenlim. Kusurlar bul bana, bi yerde bi incecik damar var eski yeni şimdi bugün her bi şey ordan, o sakin ve dar kanaldan geçiyor, bir bas o damarıma, inceme. Hayal gelinim, sakal babam, meme ucu renklim, bulut yağan yağ-u-mur-um. Saatlere ait kaldım güne akşama öğlene mecbur kaldım, bulma şişedeki mektubumu, nolur bulma, sensizliğe hasret kaldım. Bir çocuk düşünmeye çabalıyorum çocukluğumda, bir rüzgar ürpermeye duruyorum, arıyorum, günsüzlüğümde. Sen oku diye yazıyorum, kendimle hiç muhabbetim kalmadı cevazım.

Neme lazım ölsündü bu kuş kurusu sancısızlığında. Dilimi ıslatınca zaman, bakışsız bir peygamber, tanrı kafalı bir ud oluyorum. Sana soruyorum cümbüşüm, neme lazımsın.

Rivayet odur ki..