bi dinle

Sana bişey diyim mi. Bi yere girmişim ben farkında olmadan, çıkamıyorum ulan. Çocukken mi girdim, az biraz büyüyünce mi bilmiyorum. Bilmiyorum diyom ya olum üstelemesene. Bak sana bişey diyim mi, kerkenes. İşte bubenim derdim ahvalim. Ne desem bişey oluyo. Ölüyom lan sıkıntıdan diyorum mesela, adı camekan oluyo. Bi de bişey daha diyim mi, olum ölüler görüyom ben la. Ölümden bu yüzden pek korkmuyom, gitmiyolar gözümün önünden çanağına sıçtıklarım. Bak ben hiç bişeyi kurgulayacak çalışkanlığa sahip değilim. Yalan yok. Atarım taşı, taş ağaca ulaşır bende. Ama olmuyo anasını satayım, büyüyünce kurgulamak lazım bişeyleri. Aslında o kadar karmaşık da değil hani meselem. Biraz param olunca biraz da meşgalem, hiç sorun hissetmiyom. Yok olum öyle derin düşünme falan, kurgu yok diyorum, kompozisyon yok diyorum. Aslında sıkılmam hiç azıcık param olsa. Dünya insan dolu. Bu yüzden hiçbişeyi tam yapamam ben, yani az buçuk kabulgörecek niteliğe ulaştıramam. Herşeyden bi tadımlık. Lan olum bi susun lan. Amınıza koyum götünüze osuruyum bi susun lan. Güzel yaptığım bişey var aslında sadecebi tane. Konuşabildiğim insanların gözlerine düşüncelerine çok tatlı yerleşirim, tenya gibi. Yav nası desem, seviyom amına kodumun yaratıklarını. Garip karşılanmaz evet, garip karşılıyom çünkü çok seviyom. Masa. Bak yine bişey oldu, seviyom diyom, adı çitlembik oluoy. Analize girer mi bu yaptıklarım yani bu söylediklerim, mesela ben seviyom derken aslında nefret ya da sevmiyom demek istiyo olabilir miyim. Ama niye bu kapı kulbu oluyo. Dişim ağrımasa aslında, ben anlatabilirimderdimi. Cura. Ben aslında seni çok istiyorum. Ayaz. Bana aslında bi yol gösteren olsa…canbaz. Hep dinleyen varmış gibi, sürahi…bana sevmediğim kelimeler söyletme, şamdan. Beni bastırma. Ucuz. Dumur. Saman…sipahi…laf…tef…bi dinle artık…yumurta..gördek…susunsana olum…civar…çabuk…tansiyon…cazaz.