"söz"
Bu sözde, benim sana verdiğim, senin benden istediğin bu 'söz'de nasıl bir tılsım gördüğümü bilmeni isterdim.
Aynı rüyadayızdır da belki, ancak o durumda benim gördüğüm gibi görebilirsin. Ama şu an bilmiyorum bunu.
"Söz isteyiş" diye bir davranış icat ettim edebi literatüre. Verdiğim sözün çok çok ötesinde, o "karşı konulamaz söz isteyişine", "karşı konulamaz söz vermek isteyişim" cevap olmuştur.
İnsanın kendine ve birilerine karşı her zaman sözleri vardır, dillendirilmiş ya da farkında olunmayan. İnsan bunun için yaşar. En bıkkın halinde bile, insan eğer can sıkıntısından ölmüyorsa; işte bu, o sözlerin gölgesinin gizil direnç gücü sağlıyor olmasındandır.
Sana söz vermek, kalbe bağlanan damarların en azından bir tanesini eline tutuşturmuşum demektir.
Peki ya söz istemek...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder