melekler üzerine...

Gözlerinizden okunuyor kaderiniz, gücüm insanlar. Şimdilik size sevgimi sunmayacağım, belki bir bakarsınız zaman sonsuza gider, sunamayıveririm. En alttakinden en üsttekine, hepinize bu dünyada yer var. Hem de olabildiğince zenginlikleriyle, nimetleriyle. En alttakinden en üsttekine, eksiksiz yaşayacaksınız bütün kara duygululukları. Size söz.
Gel gör ki kaçımızın iki yanındaki melekler hala iş başında. kaçımız karaduygululuklarımızın hesabıyla içimize dertler ediniyoruz. Bu dünya zaten yeterince kötü, değil mi, bizimkötülüklerimizi sorgulayacak, sorgulamahaddini bağışlayacağımız kimseler olamayacak. Şekli belirsiz ve kaypaktanrılarımızdan başka kimseye bu onuru vermeyeceğiz, çünkü onlar da bizimgibiler, güvenemeyiz, veremeyiz bu sorguculuk onurunu kimseye, değil mi. Eninde sonunda birtanrımız olur, en güçlü elle tutulur tanrılar da, tanrı tanımazlarınkiler olur.
Bir de bir yerlerde insnların gözlerini okuya okuya çürüyen, efsanelerimizde masa başı sohbetlerimizde isimlerini anmadan geçmeyeceğimiz dervişlerimizolur. Kimse sorgucusu olmadı, kimse sorgucuolmasına izin vermedi diye öldüler demezkimse. Dervişleri, derviş kalmalıdır, bizden uzak olmalıdır ki, tanrılarımıza ve dervişlerimize yer kalsın.
Sizlere sevgilerimi sunmayacağım, vahşetin birincil ortağı sevgi ahlakınıza da böylece ortakolmayacağım.
Şimdi solbaştan say, üçe kadargel, bu kadar yeter. Biz bu kuyuların içinde debelendikçe, tanrılarımız ve üçlülerimizle, soykırımlara yeteriz. Masum, ağlamaklı, coşkun şiirler ve şarkılarla da, bencilliğimize ağıtlardevşirir, ertesi güne ayık olarak başlamanın hayallerini kurarız.
Sizleresevgimi sunamyacağım, gücüm insanlar, çürüsün düzen, ağlasın ölü seviciler...