cana sebep

senin adının başına, bir ah! getirdiğim zaman...

 farkediyorum ki, anadoluluğumu, can sebepliğimi yitirmemişim hala. türkülerimin sözlerini daha bir duyuyorum, eskitemiyorum artık sözümü kederimi. bir garip bilmece de diyebilirsin, basitliğinde kendine korunaklı bir kimlik de edinebilirsin modernliğin mahremliğinde. ben yine de seha okuş sesinde hasretinle yandı gönlümü dinliyorum. yok inan ki kendi derdimin günümün saçma melankolisinde, bencilliğinde değilim, yok vallahi yine burdayım,aşkla ilgili, yaşamla ilgili, adı eskitilmiş olsa da yoldaşlıkla ilgili, adı eskitilmiş olsa da dostlukla ilgili aha tam da burdayım. bir adım iki adım meselesi değil, koşarım, cana sebeptir bu davam.